BETALOK COP
Materiał aktywny: Metoprolol
Gdy ATH: C07AB02
CCF: Beta1-adrenoblokator
Kody ICD-10 (świadectwo): G43, I10, i20, I21, I47.1, i48, I49.4, I50.0
Gdy CSF: 01.01.01.02
Producent: AstraZeneca AB (Szwecja)
FARMACEUTYCZNA FORMULARZ, SKŁAD OPAKOWANIA
Tabletki o powolnym uwalnianiu, pokryty biały lub prawie biały, Owalny, soczewkowy, z nacięciem po obu stronach i grawerem “A/b” Z jednej strony.
| 1 Zakładka. | |
| bursztynian metoprololu | 23.75 mg, |
| co odpowiada zawartości winianu metoprololu | 25 mg |
Substancje pomocnicze: etyloceluloza, gipromelloza, giproloza, celuloza mikrokrystaliczna, parafina, makrogol, dwutlenek krzemu, fumaran sodowy, Dwutlenek tytanu.
14 PC. – pęcherze (1) – Pakuje tektury.
Tabletki o powolnym uwalnianiu, pokryty biały lub prawie biały, okrągły, soczewkowy, z wycięciem po jednej stronie i grawerem “A/mies” – inny.
| 1 Zakładka. | |
| bursztynian metoprololu | 47.5 mg, |
| co odpowiada zawartości winianu metoprololu | 50 mg |
Substancje pomocnicze: etyloceluloza, gipromelloza, giproloza, celuloza mikrokrystaliczna, parafina, makrogol, dwutlenek krzemu, fumaran sodowy, Dwutlenek tytanu.
30 PC. – plastikowe butelki (1) – Pakuje tektury.
Tabletki o powolnym uwalnianiu, pokryty biały lub prawie biały, okrągły, soczewkowy, z wycięciem po jednej stronie i grawerem “A/ms” – inny.
| 1 Zakładka. | |
| bursztynian metoprololu | 95 mg, |
| co odpowiada zawartości winianu metoprololu | 100 mg |
Substancje pomocnicze: etyloceluloza, gipromelloza, giproloza, celuloza mikrokrystaliczna, parafina, makrogol, dwutlenek krzemu, fumaran sodowy, Dwutlenek tytanu.
30 PC. – plastikowe butelki (1) – Pakuje tektury.
Farmakologiczne działanie
Kardioselektywne beta1-bloker bez wewnętrznej aktywności sympatomimetycznym. Ma lekkie działanie stabilizujące membranę. Zapewnia przeciwnadciśnieniowe, Efekt przeciwdławicowe i antyarytmiczne. To hamuje pobudzające działanie katecholamin na serce ze stresu fizycznego i psycho-emocjonalnym: zapobiega wzrostowi tętna, zwiększone ciśnienie krwi, zmniejsza pojemność minutową serca i zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego.
Ze względu na specyfikę postaci dawkowania utrzymuje się stałe stężenie metoprololu w osoczu i zapewnia się stabilny efekt kliniczny leku przez 24 nie. Ze względu na brak szczytowych stężeń w osoczu, klinicznie Betaloc® ZOK charakteryzuje się najlepszą beta1-selektywność w porównaniu z tradycyjnie stosowanymi postaciami tabletkowymi metoprololu. Oprócz, potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest znacznie zmniejszone, obserwowano przy maksymalnych stężeniach leku w osoczu (np, bradykardia lub osłabienie nóg podczas chodzenia).
Przy stosowaniu w średnich dawkach terapeutycznych Betaloc® ZOK ma mniej wyraźny wpływ na mięśnie gładkie oskrzeli i tętnic obwodowych, niż nieselektywnych beta-blokerów. Jeśli to konieczne, Betalok® ZOK w połączeniu z wersją beta2-Agonistów receptorów adrenergicznych można przepisać pacjentom z objawami niedrożności płuc.
Betalok® ZOK w porównaniu z nieselektywnymi beta-blokerami ma mniejszy wpływ na wydzielanie insuliny i metabolizm węglowodanów oraz na czynność układu sercowo-naczyniowego w stanach hipoglikemii.
Stosowanie leku Betaloc® ZOK na nadciśnienie tętnicze prowadzi do znacznego obniżenia ciśnienia krwi przez ponad 24 nie (w pozycji leżącej, stojący, pod obciążeniem). Na początku leczenia metoprololem obserwuje się wzrost oporu naczyniowego. Przy długotrwałym stosowaniu możliwe jest obniżenie ciśnienia krwi ze względu na zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego przy niezmienionej pojemności minutowej serca..
MERIT-HF – badanie przeżycia w przewlekłej niewydolności serca (II-IV klasa czynnościowa NYHA klasyfikacji) ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (≤ 40%), które obejmowały 3991 pacjent, Betalok® ZOC wykazało zwiększoną przeżywalność i zmniejszoną liczbę hospitalizacji. Przy długotrwałym leczeniu pacjenci uzyskali ogólną poprawę samopoczucia, złagodzenie objawów (według klasy funkcjonalnej NYHA). Również terapia Betalocem® ZOK wykazał wzrost frakcji wyrzutowej lewej komory, zmniejszenie objętości końcowoskurczowej i końcoworozkurczowej lewej komory.
Jakość życia podczas leczenia lekiem Betaloc® LZO nie pogarsza się ani nie poprawia. Poprawa jakości życia podczas leczenia lekiem Betaloc® ZOC obserwowano u pacjentów po zawale mięśnia sercowego.
Farmakokinetyka
Wchłanianie i dystrybucja
Po podaniu doustnym metoprolol wchłania się całkowicie z przewodu pokarmowego..
Szybkość uwalniania substancji czynnej zależy od kwasowości podłoża. Po zażyciu tabletki Betaloc® ZOK (postać dawkowania metoprololu o przedłużonym uwalnianiu) czas trwania efektu terapeutycznego jest dłuższy niż 24 nie, w tym przypadku osiąga się stałą szybkość uwalniania substancji czynnej w trakcie 20 nie.
Biodostępność po podaniu pojedynczej dawki wynosi ok 30-40%. Wiązanie metoprololu z białkami osocza jest niewielkie – o 5-10%.
Metabolizm
Metoprolol ulega biotransformacji w wątrobie w wyniku utleniania. Trzy główne metabolity metoprololu nie wykazały klinicznie istotnego działania beta-adrenolitycznego.
Odliczenie
T1/2 średnie 3.5 nie. O 5% doustna dawka leku jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem, reszta leku jest wydalana w postaci metabolitów.
Świadectwo
- Nadciśnienie tętnicze;
- Angina;
- stabilna objawowa przewlekła niewydolność serca z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory (jako terapia uzupełniająca do głównego leczenia niewydolności serca);
- leczenie podtrzymujące po ostrej fazie zawału mięśnia sercowego (w celu zmniejszenia śmiertelności i nawrotów zawałów);
- Zaburzenia rytmu serca (Włącznie. częstoskurcz nadkomorowy), a także w celu zmniejszenia częstotliwości skurczów komór podczas migotania przedsionków i dodatkowych skurczów komór;
- zaburzenia funkcjonalne czynności serca, towarzyszy tachykardia;
-Zapobieganie atakom migreny.
Schemat dawkowania
Wybierając dawkę, należy unikać rozwoju bradykardii.
W nadciśnienie Dawka początkowa wynosi 50-100 mg 1 czas, dzień /. Jeśli nie ma efektu klinicznego, dawkę można zwiększyć do 100 mg 1 raz dziennie lub użyj Betaloc® ZOK w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (korzystnie pochodna dihydropirydyny, diuretyk i bloker kanału wapniowego).
W angina Średnia dawka terapeutyczna jest 100-200 mg 1 czas, dzień /. Jeśli to konieczne, Betalok® ZOK można stosować w połączeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi.
W stabilna objawowa przewlekła niewydolność serca z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory przepisać Betaloc® ZOK jest możliwy dla pacjentów, kto w ciągu ostatniego 6 tygodniach nie było epizodów zaostrzeń iw ciągu ostatniego 2 tygodniach nie było żadnych zmian w leczeniu głównym. Leczenie niewydolności serca beta-blokerami może czasami prowadzić do przejściowego pogorszenia obrazu objawowego. W niektórych przypadkach istnieje możliwość kontynuacji terapii lub zmniejszenia dawki, i w niektórych – może być konieczne odstawienie leku.
W stabilna przewlekła niewydolność serca II klasa czynnościowa zalecaną dawkę początkową 2 tygodnie jest 25 mg 1 czas, dzień /. Przez 2 tygodni, dawkę można zwiększyć do 50 mg 1 razy/dzień, a następnie można podwoić każdy 2 tygodnia. Dawka podtrzymująca w leczeniu długotrwałym wynosi 200 mg 1 czas, dzień /.
W stabilna przewlekła niewydolność serca klasy czynnościowej III i IV zalecaną dawkę początkową 2 tygodnie jest 12.5 mg 1 czas, dzień /. Dawki dobierane indywidualnie. W okresie zwiększania dawki należy monitorować pacjenta, tk. U niektórych pacjentów objawy niewydolności serca mogą się nasilić. Przez 1-2 tygodni, dawkę można zwiększyć do 25 mg 1 czas, dzień /, potem jeszcze raz 2 tygodnia – do 50 mg 1 czas, dzień /. Jeśli lek jest dobrze tolerowany, dawkę można co roku podwajać 2 tygodnie przed osiągnięciem dawki maksymalnej 200 mg 1 czas, dzień /.
W przypadku niedociśnienia tętniczego i (lub) bradykardii może być konieczne zmniejszenie jednoczesnego leczenia lub dawki leku Betaloc.® ZOK. Niedociśnienie tętnicze na początku leczenia niekoniecznie musi o tym świadczyć, jaka jest dawka Betaloc® ZOK nie będzie tolerowany podczas dalszego długotrwałego leczenia. Jednakże dawki nie należy zwiększać do godz, do czasu ustabilizowania się stanu. Konieczne może być również monitorowanie czynności nerek.
Do leczenie podtrzymujące po zawale mięśnia sercowego lek jest przepisany 200 mg 1 czas, dzień /.
W zaburzenia rytmu serca lek jest przepisany 100-200 mg 1 czas, dzień /.
W zaburzenia serca, towarzyszy tachykardia, Dawka 100 mg 1 czas, dzień /, Jeśli potrzeby dawkę można zwiększyć do 200 mg / dobę.
Do profilaktyka migreny powołać 100-200 mg 1 czas, dzień /.
Betalok® ZOK przeznaczony jest do codziennego użytku 1 czas, dzień / (najlepiej rano). Tabletka Betaloc® ZOC należy połknąć, z jakąś cieczą. Tabletki można podzielić na pół, ale nie należy go żuć ani kruszyć.
Powołując lek Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub starsi nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.
Powołując lek pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (np, u pacjentów z ciężką marskością wątroby lub zespoleniem wrotno-jednym) mogą wymagać zmniejszenia dawki.
Efekt uboczny
Do oceny częstości występowania przypadków zastosowano następujące kryteria:: Często – > 10%, często – 1-9.9%, czasami – 0.1-0.9%, rzadko – 0.01-0.09%, rzadko – < 0.01%.
Układu sercowo-naczyniowego: często – bradykardia, hipotonia ortostatyczna (bardzo rzadko towarzyszy omdlenia), zimne kończyny, kołatanie serca; czasami – przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca, Blok AV I stopnia, wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego; rzadko – inne zaburzenia przewodzenia, Niemiarowość; rzadko – zgorzel (u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego).
Od centralnego i obwodowego układu nerwowego: Często – fatiguability; często – zawroty głowy, ból głowy; czasami – parestezje, skurcze mięśni, depresja, zmniejszyła się zdolność koncentracji, senność lub bezsenność, koszmary; rzadko – nerwowość, niepokój; rzadko – zaburzenia pamięci, amnezja, ucisk, omamy.
Z układu pokarmowego: często – nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcie; czasami – wymioty; rzadko – suche usta, zaburzenia czynności wątroby; rzadko – zapalenie wątroby.
Z układu krwiotwórczego: rzadko – małopłytkowość.
Układ oddechowy: często – duszności wysiłkowej; czasami – skurcz oskrzeli; rzadko – katar.
Na części układu mięśniowo: rzadko – bóle stawów.
Od zmysłów: rzadko – suchość i/lub podrażnienie oczu, zapalenie spojówek, rozmazany obraz; rzadko – szum w uszach, zaburzenia smaku.
Reakcje skórne: czasami – wysypka (w postaci pokrzywki), zwiększona potliwość; rzadko – wypadanie włosów; rzadko – nadwrażliwość, zaostrzenie łuszczycy.
Inny: czasami – przybranie na wadze; rzadko – impotencja, dysfunkcję seksualną.
Betalok® ZOK jest dobrze tolerowany przez pacjentów, skutki uboczne, głównie, są lekkie i odwracalne.
Przeciwwskazania
- AV-блокада II и III степени;
- Przewlekła niewydolność serca dekompensacja (obrzęk płuc, zespół hipoperfuzji lub niedociśnienie);
- długotrwałe lub przerywane leczenie lekami inotropowymi, mający na celu stymulację receptorów β-adrenergicznych;
- klinicznie istotna bradykardia zatokowa;
- SSS;
- Wstrząs kardiogenny;
- Niedociśnienie;
— wyrażona przez człowieka krążenie obwodowe (Włącznie. grozi gangreną);
- pacjenci z podejrzeniem ostrego zawału mięśnia sercowego z częstością akcji serca mniejszą niż 45 u. / min, Interwał PQ większy niż 0.24 z lub niższym ciśnieniem skurczowym krwi 100 mmHg.;
- Pacjenci, którym przepisano dożylne podanie powolnych blokerów kanału wapniowego (Włącznie. werapamil);
- Dzieci i młodzież się 18 lat (skuteczność i bezpieczeństwo leku nie zostały ustalone);
- nadwrażliwość na składniki leku lub inne beta-blokery.
Z ostrożność stosować lek w leczeniu bloku AV I stopnia, Angina Prinzmetala, astma, POChP, cukrzyca, ciężka niewydolność nerek, kwasica metaboliczna, jednoczesne podawanie z glikozydami nasercowymi.
Ciąża i laktacja
Podobnie jak większość leków Betaloc® ZOK nie powinien być przepisywany w okresie ciąży i karmienia piersią, z wyjątkiem, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu i (lub) dziecka.
Podobnie jak inne leki przeciwnadciśnieniowe, beta-blokery mogą powodować działania niepożądane, np, bradykardia płodu, noworodki lub dzieci, karmione piersią. Ilość metoprololu, przenika do mleka matki, i działanie beta-adrenolityczne u dziecka, karmione piersią (gdy matka przyjmuje metoprolol w dawkach terapeutycznych), są nieznaczne.
Ostrzeżenia
Nie zaleca się stosowania beta-blokerów u pacjentów z obturacyjną chorobą płuc.. Jeśli inne leki przeciwnadciśnieniowe są źle tolerowane lub nieskuteczne, można przepisać metoprolol, ponieważ jest to lek selektywny. Należy przepisać minimalną skuteczną dawkę, w razie potrzeby można przepisać beta2-adrenomimetyczny.
Nie zaleca się przepisywania nieselektywnych beta-blokerów pacjentom z dławicą Prinzmetala.. W tej grupie pacjentów należy przepisywać selektywne beta-adrenolityki..
Podczas korzystania z wersji beta1-blokery adrenergiczne, ryzyko wpływu na gospodarkę węglowodanową czy możliwość maskowania objawów hipoglikemii jest znacznie mniejsze, niż w przypadku stosowania nieselektywnych beta-blokerów.
Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca powinni znajdować się w fazie kompensacji i otrzymywać podstawową terapię jak dotychczas, oraz podczas leczenia lekiem Betaloc® ZOK.
Bardzo rzadko podczas leczenia lekiem Betalok® ZOK u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia może pogorszyć ich stan aż do blokady AV. Jeśli w trakcie leczenia wystąpi bradykardia, dawkę leku należy zmniejszyć lub stopniowo odstawiać lek.
W okresie stosowania leku mogą nasilać się objawy zaburzeń krążenia tętniczego obwodowego., głównie z powodu obniżonego ciśnienia krwi.
Jeśli to konieczne, przepisz Betalok® Pacjentom ZOK z guzem chromochłonnym należy jednocześnie przepisywać alfa-blokery.
Dane z badań klinicznych dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa u pacjentów z ciężką, stabilną niewydolnością serca (IV klasa czynnościowa NYHA klasyfikacji) ograniczony. Leczenie takich pacjentów powinno być prowadzone przez lekarzy, ze specjalną wiedzą i doświadczeniem.
Z badań wyłączono pacjentów z niewydolnością serca połączoną z ostrym zawałem mięśnia sercowego i niestabilną dławicą piersiową, na podstawie których ustalono wskazania do stosowania. Nie opisano skuteczności i bezpieczeństwa leku dla tej grupy pacjentów.. Stosowanie w niestabilnej i niewyrównanej niewydolności serca jest przeciwwskazane.
Należy unikać nagłego odstawiania leku. Lek należy odstawiać stopniowo, podczas 2 tydzień. Dawkę zmniejsza się stopniowo, w dawkach podzielonych, aż do osiągnięcia dawki końcowej – 25 mg 1 czas, dzień /.
Jeżeli konieczna jest interwencja chirurgiczna, należy poinformować anestezjologa o prowadzonej terapii., wybrać środek znieczulający o minimalnym ujemnym działaniu inotropowym, nie zaleca się jednak odstawiania leku przed operacją.
To będzie docenione, że pacjentów, stosowania beta-blokerów, Wstrząs anafilaktyczny jest poważniejszy.
Zastosowanie w pediatrii
Doświadczenie w korzystaniu z Betalok® ZOK u dzieci jest ograniczony. Przepisywanie leku tej kategorii pacjentów jest przeciwwskazane.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów zarządzania
Ze względu na możliwość zawrotów głowy lub zmęczenia kwestionuje się możliwość angażowania się w czynności potencjalnie niebezpieczne, wymagają zwiększonej uwagi i reakcje psychomotoryczne prędkości, decyzję należy podjąć po ocenie indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
Przedawkować
Metoprolol w dawce 7.5 d u osoby dorosłej spowodował zatrucie zakończone zgonem. U dziecka 5 lat, akceptując 100 mg metoprololu, po płukaniu żołądka nie stwierdzono objawów zatrucia. Recepcja 450 mg metoprololu jako nastolatek 12 lat doprowadziło do umiarkowanego zatrucia. Recepcja 1.4 oraz g 2.5 g metoprololu u dorosłych powodował umiarkowane do ciężkiego zatrucie, odpowiednio. Recepcja 7.5 d dorosłych doprowadziło do wyjątkowo ciężkiego zatrucia.
Objawy: najpoważniejsze objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego, Jednakże czasami, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, Mogą dominować objawy ze strony OUN i zahamowanie czynności płuc, bradykardia, Blokada AV I-III stopnia, asistolija, wyraźne obniżenie ciśnienia krwi, słaba perfuzja obwodowa, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, depresja funkcji płuc, bezdech, większe zmęczenie, upośledzenie i utrata przytomności, drżenie, drgawki, zwiększone pocenie, parestezje, skurcz oskrzeli, nudności, wymioty, skurcz przełyku, gipoglikemiâ (zwłaszcza u dzieci) lub hiperglikemii, hiperkaliemia; wpływ na nerki; przejściowy zespół miasteniczny.
Jednoczesne używanie alkoholu, leki przeciwnadciśnieniowe, chinidyna lub barbiturany mogą pogorszyć stan pacjenta. Pierwsze oznaki przedawkowania można zaobserwować później 20 min-2 h po podaniu leku.
Leczenie: podanie węgla aktywowanego, Jeśli to konieczne – płukanie żołądka.
Atropina w dawce 0.25-0.5 mg IV dla dorosłych i 10-20 dzieciom należy przepisać mcg/kg przed płukaniem żołądka (ze względu na ryzyko pobudzenia nerwu błędnego).
W przypadku konieczności utrzymania drożności dróg oddechowych stosuje się wentylację mechaniczną. Terbutalinę można stosować w celu łagodzenia skurczu oskrzeli poprzez wstrzyknięcie lub inhalację..
Należy uzupełnić BCC, podać wlew glukozy. Atropyn 1.0-2.0 mg / in, w razie potrzeby powtórzyć podanie (zwłaszcza przy objawach nerwu błędnego). Monitorowanie EKG.
W przypadku depresji mięśnia sercowego wskazany jest wlew dobutaminy lub dopaminy. Można zastosować glukagon 50-150 mcg/kg i.v. w odstępach co 1 m. W niektórych przypadkach skuteczne może być dodanie do terapii epinefryny..
Na arytmię i poszerzenie komór (QRS) do kompleksu wstrzykuje się roztwory sodu (chlorek lub wodorowęglan). Istnieje możliwość założenia sztucznego rozrusznika serca.
Zatrzymanie akcji serca spowodowane przedawkowaniem może wymagać kilkugodzinnej resuscytacji.
Prowadzone jest leczenie objawowe.
Interakcje
Metoprolol jest substratem CYP2D6, W tym kontekście, Surowce, Inhibitory CYP2D6, (chinidyna, terʙinafin, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, propafepon i difenhydramina) może wpływać na stężenie metoprololu w osoczu.
Kombinacje, które należy unikać
Pochodne kwasu barbiturowego: Barbiturany zwiększają metabolizm metoprololu, w wyniku indukcji enzymatycznej (badanie przeprowadzono z fenobarbitalem).
Propafenon: przepisując propafenon 4 pacjentów, otrzymując metoprolol, Stwierdzono zwiększenie stężenia metoprololu w osoczu krwi u 2-5 czas, naraz 2 pacjentów wystąpiły działania niepożądane, charakterystyczny dla metoprololu. Ta interakcja została potwierdzona w badaniu nt 8 wolontariusze. Prawdopodobnie, interakcja wynikająca z hamowania przez propafenon, jak chinidyna, metoprolol jest metabolizowany przez izoenzym CYP2D6. Biorąc pod uwagę fakt, że propafenon ma właściwości beta-blokera, jednoczesne podawanie metoprololu i propafenonu nie wydaje się właściwe.
Werapamil: skojarzony beta-bloker (atenolol, propranolol i pindolol) i werapamil mogą powodować bradykardię i prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi. Werapamil i beta-blokery mają uzupełniający wpływ hamujący na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i czynność węzła zatokowego.
Kombinacje, w przypadku stosowania może być konieczne dostosowanie dawki leku Betaloc® ZOK
Leki antyarytmiczne klasy I: w połączeniu z beta-blokerami ujemny efekt inotropowy może się sumować, w rezultacie u pacjentów z upośledzoną funkcją lewej komory rozwijają się poważne hemodynamiczne skutki uboczne. Tego połączenia należy również unikać u pacjentów z SSSS i zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego.. Interakcję opisano na przykładzie dyzopiramidu.
Amiodaron: jednoczesne stosowanie z metoprololem może prowadzić do ciężkiej bradykardii zatokowej. Biorąc pod uwagę niezwykle długi T1/2 amiodarona (50 dni), możliwość interakcji należy rozważyć długo po odstawieniu amiodaronu.
Diltiazem: diltiazem i beta-blokery wzajemnie wzmacniają hamujący wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i czynność węzła zatokowego. Zgłaszano przypadki ciężkiej bradykardii podczas stosowania metoprololu i diltiazemu..
NLPZ: NLPZ osłabiają przeciwnadciśnieniowe działanie beta-blokerów. Tę interakcję zgłaszano w przypadku stosowania w skojarzeniu z indometacyną i nie obserwowano jej w przypadku stosowania w skojarzeniu z sulindakiem.. Efektu tego nie obserwowano w badaniach z diklofenakiem..
Difengidramin: difenhydramina zmniejsza biotransformację metoprololu do α–hydroksymetoprolol w 2.5 czasy. Jednocześnie obserwuje się nasilenie działania metoprololu.
Adrenalina (adrenalina): zgłoszone 10 przypadki ciężkiego nadciśnienia tętniczego i bradykardii u pacjentów, przyjmowanie nieselektywnych beta-blokerów (w tym pindolol i propranolol) i otrzymywanie epinefryny. Interakcję zaobserwowano także w grupie zdrowych ochotników. Spodziewany, że podobne reakcje można zaobserwować przy stosowaniu epinefryny razem ze środkami znieczulającymi miejscowo, jeśli przypadkowo przedostanie się ona do łożyska naczyniowego. Widocznie, ryzyko to jest znacznie mniejsze w przypadku stosowania kardioselektywnych beta-blokerów.
Fenylopropanolamina: Fenylopropanolamina (norefedryna) Pojedyncza dawka 50 mg może zwiększać rozkurczowe ciśnienie krwi do poziomu patologicznego u zdrowych ochotników. Propranolol zapobiega głównie wzrostowi ciśnienia krwi, spowodowane fenylopropanoloaminą. Jednakże beta-adrenolityki mogą powodować u pacjentów paradoksalne reakcje nadciśnieniowe, otrzymujących duże dawki fenylopropanolaminy. Zgłoszono kilka przypadków przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania fenylopropanolaminy..
Chinidyna: Chinidyna hamuje metabolizm metoprololu u szczególnej grupy pacjentów z szybką hydroksylacją (w Szwecji około 90% populacja), powołanie, głównie, znaczny wzrost stężenia metoprololu w osoczu i zwiększona blokada receptorów β-adrenergicznych. Uważa się, że podobna interakcja jest typowa dla innych beta-blokerów, w metabolizmie którego bierze udział izoenzym CYP2D6.
Klonidin: reakcje nadciśnieniowe po nagłym odstawieniu klonidyny mogą ulec zaostrzeniu w wyniku jednoczesnego stosowania beta-adrenolityków. Kiedy są używane razem, jeśli konieczne jest odstawienie klonidyny, Odstawienie beta-adrenolityków należy rozpocząć na kilka dni przed odstawieniem klonidyny.
Ryfampicyna: ryfampicyna może zwiększać metabolizm metoprololu, zmniejszając jego stężenie w osoczu krwi. Pacjenci, jednocześnie przyjmując metoprolol i inne beta-blokery (krople do oczu) lub inhibitory MAO, muszą być ściśle monitorowane.
Wziewne środki znieczulające podczas przyjmowania beta-blokerów nasilają działanie kardiodepresyjne.
Podczas gdy pacjenci przyjmują beta-blokery, otrzymujących doustne leki hipoglikemizujące, może być konieczne dostosowanie dawki.
Podczas przyjmowania cymetydyny lub hydralazyny stężenie metoprololu w osoczu może się zwiększyć.
Glikozydy nasercowe stosowane w skojarzeniu z beta-blokerami mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i powodować bradykardię.
Warunki zaopatrzenia aptek
Lek jest wydany na receptę.
Warunki i terminy
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze powyżej 30°C. Okres ważności - 3 rok.