AVANDAGLIM
Materiał aktywny: Glimepiryd, Rozyglitazonu
Gdy ATH: A10BD04
CCF: Doustnych leków
Kody ICD-10 (świadectwo): E11
Producent: GlaxoSmithKline (Wielkiej Brytanii)
POSTAĆ, SKŁAD OPAKOWANIA
Pigułki, Powlekane Kolor różowy, trójkątny z zaokrąglonymi krawędziami, z nadrukiem “GSK” na jednej stronie i “4/4” z drugiej strony; prezentacji – biały.
| 1 Zakładka. | |
| rozyglitazon * (w postaci maleinianu) | 4 mg |
| glimepiryd | 4 mg |
Substancje pomocnicze: monohydrat laktozy, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobię sodową, gipromelloza (HPMC) 3cP, stearynian magnezu.
Kompozycja osłonki: Opadry® brązowy 03B267184 (gipromelloza (HPMC) 6cP (E464), Dwutlenek tytanu (E171, CI77891), barwnik czerwony tlenek żelaza (E172, Cl77491), czarny tlenek żelaza barwnika (E172, Cl77499), makrogol 400).
14 PC. – pęcherze (1) – Pakuje tektury.
14 PC. – pęcherze (2) – Pakuje tektury.
14 PC. – pęcherze (4) – Pakuje tektury.
14 PC. – pęcherze (8) – Pakuje tektury.
Pigułki, Powlekane w kolorze czerwonym, soczewkowy, trójkątny z zaokrąglonymi krawędziami, z nadrukiem “GSK” na jednej stronie i “8/4” z drugiej strony; prezentacji – biały.
| 1 Zakładka. | |
| rozyglitazon * (w postaci maleinianu) | 8 mg |
| glimepiryd | 4 mg |
Substancje pomocnicze: monohydrat laktozy, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobię sodową, gipromelloza (HPMC) 3cP, stearynian magnezu.
Kompozycja osłonki: Opadry® czerwony 03B253474 (gipromelloza (HPMC) 6cP (E464), Dwutlenek tytanu (E171, Cl77891), barwnik czerwony tlenek żelaza (E172, Cl77491), makrogol 400).
14 PC. – pęcherze (1) – Pakuje tektury.
14 PC. – pęcherze (2) – Pakuje tektury.
14 PC. – pęcherze (4) – Pakuje tektury.
14 PC. – pęcherze (8) – Pakuje tektury.
* międzynarodowa nazwa niezastrzeżone, zalecany przez WHO – rozyglitazon.
Farmakologiczne działanie
Doustnych leków. Avandaglim zawiera dwie substancje czynne o uzupełniających się mechanizmach działania., poprawa kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 2: maleinian rozyglitazonu, należący do klasy tiazolidynodionów, i glimepiryd, członek klasy pochodnych sulfonylomocznika. Mechanizm działania tiazolidynodionów jest, głównie, w zwiększaniu wrażliwości tkanek docelowych na insulinę, podczas gdy pochodne sulfonylomocznika działają, głównie, zwiększenie uwalniania insuliny przez funkcjonujące komórki β trzustki. Dzięki innym, ale uzupełniające się mechanizmy działania, Terapia skojarzona z rozyglitazonem i pochodną sulfonylomocznika powoduje synergistyczną poprawę kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. 2.
Rozyglitazonu
Selektywny i silny agonista jądrowego receptora PPAR-γ (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów – gamma), należący do leków hipoglikemizujących z grupy tiazolidynodionów. Poprawia kontrolę glikemii poprzez zwiększenie wrażliwości na insulinę kluczowych tkanek docelowych, jak tkanka tłuszczowa, mięśni szkieletowych i wątroby. Znany, że insulinooporność odgrywa ważną rolę w patogenezie cukrzycy typu 2 2. Stąd, rozyglitazon poprawia kontrolę metaboliczną poprzez obniżenie poziomu glukozy we krwi, krążącej insuliny i wolnych kwasów tłuszczowych.
Hipoglikemiczne działanie rozyglitazonu wykazano w eksperymentalnych modelach cukrzycy typu 2. 2 u zwierząt. Wykazano, że rozyglitazon zachowuje funkcję komórek β, o czym świadczy wzrost masy wysepek Langerhansa trzustki oraz wzrost zawartości w nich insuliny, a także zapobiega rozwojowi ciężkiej hiperglikemii. Ustalono również,, że rozyglitazon znacznie spowalnia rozwój dysfunkcji nerek i nadciśnienia skurczowego. Rozyglitazon nie stymuluje trzustkowego wydzielania insuliny i nie powoduje hipoglikemii u szczurów i myszy..
Zgodnie z mechanizmem działania rozyglitazonu, poprawie kontroli glikemii towarzyszy klinicznie istotne zmniejszenie stężenia insuliny w surowicy. Zmniejszają się również stężenia prekursorów insuliny., że, ponieważ może to, są czynnikami ryzyka chorób układu krążenia. Jednym z kluczowych rezultatów leczenia rozyglitazonem jest znaczna redukcja stężeń wolnych kwasów tłuszczowych..
Glimepiryd
Głównym mechanizmem hipoglikemizującego działania glimepirydu jest stymulowanie uwalniania insuliny przez funkcjonujące komórki β trzustki.. Oprócz, efekty pozatrzustkowe również odgrywają rolę w działaniu pochodnych sulfonylomocznika, takie jak glimepiryd, co zostało potwierdzone jako przedkliniczne, a także badania kliniczne, seans, że podawanie glimepirydu może zwiększać wrażliwość tkanek obwodowych na insulinę. Dane te są zgodne z wynikami badania długoterminowego, randomizowane, kontrolowanym placebo badaniu, w którym terapia glimepirydem poprawiła poposiłkową odpowiedź na insulinę/peptyd C, i ogólną kontrolę glikemii bez wywoływania klinicznie istotnego wzrostu poziomu insuliny/peptydu C na czczo. Ale, podobnie jak w przypadku innych pochodnych sulfonylomocznika, Mechanizm hipoglikemizującego działania glimepirydu podczas długotrwałego stosowania nie jest do końca wyjaśniony..
U zdrowych ochotników minimalna skuteczna dawka doustna wynosi ok 600 g. Działanie glimepirydu jest zależne od dawki i powtarzalne.. Fizjologiczna odpowiedź na ostry wysiłek fizyczny, czyli. zmniejszenie wydzielania insuliny, konserwowane przez glimepiryd.
Nie było istotnej różnicy w działaniu glimepirydu podczas przyjmowania leku przez 30 minut przed posiłkiem lub tuż przed posiłkiem. Pojedyncza dawka glimepirydu zapewniała dobrą kontrolę metaboliczną u pacjentów z cukrzycą przez ponad 24 nie. Oprócz, w badaniu klinicznym dobrą kontrolę metaboliczną osiągnięto w 12 z 16 Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (QC mniej 80 ml / min). Chociaż hydroksylowany metabolit glimepirydu powoduje niewiele, ale znaczny spadek poziomu glukozy w surowicy u zdrowych osób, to tylko niewielka część ogólnego działania leku.
Farmakokinetyka
Avandaglim
Wielokrotne podawanie rozyglitazonu (8 mg / dobę) nie wpływa znacząco na farmakokinetykę glimepirydu, gdy jest przyjmowany jednorazowo (4 mg). Dawka Odnokratnaya (4 mg) glimepiryd nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę rozyglitazonu w stanie stacjonarnym (8 mg / dobę).
W badaniu biorównoważności preparatu Avandaglim (4 mg/4 mg) według wskaźników, takich jak AUC i Cmaxmaks wykazano rozyglitazon, że w pojedynczej dawce leku złożonego Avandaglim był biorównoważny z rozyglitazonem w dawce 4 mg, gdy jest przyjmowany jednocześnie z glimepirydem w dawce 4 mg na pusty żołądek.
AUC glimepirydu po podaniu pojedynczej dawki avandaglimu na pusty żołądek w dawce 4 mg/4 mg było biorównoważne z równoczesnym podawaniem glimepirydu z rozyglitazonem. Stopień wchłaniania rozyglitazonu i glimepirydu podczas przyjmowania leku Avandaglim po posiłku był równoważny temu, gdy były one stosowane jednocześnie w postaci oddzielnych preparatów..
Poniższe informacje odzwierciedlają właściwości farmakokinetyczne poszczególnych składników produktu Avandaglim..
Absorpcja
Rozyglitazonu
Bezwzględna biodostępność rozyglitazonu po podaniu doustnym 4 mg lub 8 mg to ok 99%. Zmakh rozyglitazon jest osiągany w ok 1 h po spożyciu.
W zakresie dawek terapeutycznych stężenia rozyglitazonu w osoczu są w przybliżeniu proporcjonalne do dawki..
Przyjmowanie rozyglitazonu z jedzeniem nie zmienia AUC., ale w porównaniu z postem obserwuje się nieznaczny spadek Cmaks (o 20-28%) oraz zwiększył się tmaks (1.75 nie). Te niewielkie zmiany są nieistotne klinicznie., dlatego rozyglitazon można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Zwiększenie pH w żołądku nie wpływa na wchłanianie rozyglitazonu..
Glimepiryd
Po podaniu doustnym glimepiryd jest całkowicie (100%) wchłaniany w przewodzie pokarmowym. Badania z udziałem zdrowych osób, którzy raz przyjmowali doustnie glimepiryd lub pacjenci z cukrzycą typu 2, regularne przyjmowanie glimepirydu doustnie, pokazano, że znaczna jego część jest wchłaniana 1 h po podaniu, Tmaks 2-3 nie.
Dystrybucja
Rozyglitazonu
VD rozyglitazon równy m.in 14 l, a całkowity klirens osoczowy wynosi ok 3 l/h u zdrowych ochotników. Wysoki stopień wiązania z białkami osocza (o 99.8%), nie zależy od stężenia leku i wieku pacjenta. Obecnie nie ma danych dotyczących kumulacji rozyglitazonu podczas jego przyjmowania. 1 lub 2 razy / dobę.
Glimepiryd
Po podaniu dożylnym zdrowym ochotnikom VD jest równe 8.8 l (113 ml / kg), całkowita odprawa była 47.8 ml / min. Wiązanie z białkami – więcej 99.5%.
Metabolizm
Rozyglitazonu
Poddana intensywny metabolizm, wydalane w postaci metabolitów. Główne szlaki metaboliczne to N-demetylacja i hydroksylacja, następnie sprzęganie z siarczanem i kwasem glukuronowym. Metabolity rozyglitazonu nie wykazują aktywności farmakologicznej..
Badania in vitro wykazały,, że rozyglitazon jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C8 i w znacznie mniejszym stopniu – izoenzym CYP2C9.
In vitro rozyglitazon nie wykazuje znaczącego działania hamującego na izoenzymy CYP1A2., CYP2A6, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A i CYP4A, tak mało prawdopodobne, że in vivo wejdzie w znaczące interakcje metaboliczne z lekami, które są metabolizowane przez te izoenzymy układu cytochromu P450. Rozyglitazon umiarkowanie hamuje CYP2C8 in vitro (stężenie hamujące 18 mmol) и слабо ингибирует изофермент CYP2C9 (stężenie hamujące 50 mmol). Badanie in vivo wykazało interakcję rozyglitazonu z warfaryną, że rozyglitazon nie wchodzi w interakcje z substratami izoenzymu CYP2C9.
Glimepiryd
Glimepiryd jest całkowicie metabolizowany w procesie utleniania, podobnie jak po podaniu dożylnym., i po spożyciu. Jego głównymi metabolitami są pochodne cykloheksylohydroksymetylowe (M1) i pochodną karboksylową (M2). Biotransformacja glimepirydu do pochodnej M1 zachodzi przy udziale izoenzymu CYP2C9. M1 jest dalej metabolizowany do M2 przez jeden lub więcej enzymów cytozolowych. M1, w przeciwieństwie do M2, ma 1/3 Aktywność farmakologiczna glimepirydu. Znaczenie kliniczne hipoglikemicznego działania M1 jest niejasne.
Odliczenie
Rozyglitazonu
Całkowity klirens osoczowy rozyglitazonu wynosi w przybliżeniu 3 l /, Podczas gdy końcowe T1/2 równa się około 3-4 nie. Obecnie nie ma danych dotyczących kumulacji rozyglitazonu podczas jego przyjmowania. 1 lub 2 razy / dobę. O 2/3 doustna dawka rozyglitazonu jest wydalana przez nerki, o 25% wydalane przez jelita. Nie stwierdza się go w postaci niezmienionej w moczu, nas w błocie. Ostateczna T1/2 jest o 130 nie, co wskazuje na bardzo powolne wydalanie metabolitów. W przypadku wielokrotnego przyjmowania rozyglitazonu doustnie nie wyklucza się kumulacji jego metabolitów w osoczu., w szczególności, osnovnogo metabolit (parahydroksysiarczan), którego stężenie, przypuszczalnie, może wzrosnąć w 5 czas.
Glimepiryd
T1/2 glimepirydu wynosi ok 5-8 nie. Po doustnym podaniu glimepirydu, Strażnik izotopów 14Z, o 60% podana dawka jest wydalana z moczem w 7 dniu, 80-90% – w postaci M1 i M2. O 40% podana dawka jest wydalana z kałem, do 70% – w postaci M1 i M2. Nie stwierdza się go w postaci niezmienionej w moczu, nas w błocie. Przy w/w drodze podania nie ma oznak wydalania glimepirydu lub jego metabolitu M1 z żółcią.
Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych
Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce rozyglitazonu i glimepirydu u mężczyzn i kobiet..
Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce rozyglitazonu i glimepirydu u pacjentów w podeszłym wieku i dorosłych bez zaburzeń czynności nerek..
Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce rozyglitazonu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek poddawanych przewlekłej hemodializie..
Brak danych dotyczących stosowania glimepirydu u pacjentów, w trakcie hemodializy. U pacjentów z niewydolnością nerek (CC poniżej 22 ml / min) udało się utrzymać odpowiednią kontrolę glikemii przy dawce wynoszącej zaledwie 1 mg / dobę.
U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby (Klasy B i C Childa-Pugha) Cmaks i AUC były w środku 2-3 razy wyższe, co jest wynikiem zwiększonego wiązania rozyglitazonu z białkami osocza i zmniejszonego klirensu.
Ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania glimepirydu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, Avandaglim nie jest zalecany u tych pacjentów..
Świadectwo
- Cukrzyca typu 2 (do kontroli glikemii w przypadku niepowodzenia monoterapii pochodnymi sulfonylomocznika lub tiazolidynodionem, i pacjenci, którzy otrzymali już terapię skojarzoną z tiazolidynedionem i pochodnymi sulfonylomocznika);
Avandaglim można stosować w skojarzeniu z metforminą (trójskładnikowa kombinacja) do kontroli glikemii.
Schemat dawkowania
Schemat dawkowania preparatu Avandaglim jest wybierany i ustalany indywidualnie.. Należy wziąć pod uwagę aktualną kontrolę glikemii pacjenta i ryzyko hipoglikemii..
Należy przyjmować Avandaglim 1 razy / dzień z posiłkami.
Dorośli podczas zmiany leczenia rozyglitazonem + glimepiryd w postaci monopreparatów do preparatu złożonego (Avandaglimu) dawka początkowa leczenia skojarzonego powinna być oparta na już przyjętych dawkach rozyglitazonu i glimepirydu.
Z niewystarczającą kontrolą glikemii podczas przyjmowania monoleków glimepirydu w dawce 4 mg / dobę, początkowa dawka leku Avandaglim wynosi 4 mg rozyglitazonu/4 mg glimepirydu.
Pacjenci ze słabą kontrolą glikemii, leczonych innymi lekami z grupy sulfonylomocznika (inne niż chlorpropramid) w dawce co najmniej połowy dawki maksymalnej, Rozyglitazon dodaje się do leczenia w dawce 4 mg / dobę, Po uzyskaniu odpowiedniej kontroli glikemii można przejść na leczenie lekiem Avandaglim w dawce 4 mg rozyglitazonu/4 mg glimepirydu 1 czas, dzień /.
Dobową dawkę leku Avandaglime można zwiększać w celu utrzymania indywidualnej kontroli glikemii u pacjenta.. Efekt terapeutyczny po dostosowaniu dawki może się nie pojawić 6-8 недель для росиглитазона и в течение 1-2 tygodnie na glimepiryd. W razie potrzeby, zwiększenie dawki rozyglitazonu jest możliwe dopiero po 8 tygodniach stosowania. Dostosowanie dawki prowadzi się do maksymalnej dawki dobowej 8 mg rozyglitazonu/4 mg glimepirydu. Повышение дозы росиглитазона до 8 mg na dobę należy stosować ostrożnie po ocenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, связанных с задержкой жидкости в организме.
W trakcie leczenia zapotrzebowanie na glimepiryd może się zmniejszyć.. W przypadku wystąpienia hipoglikemii konieczne jest zmniejszenie dawki glimepirydu lub całkowite jego odstawienie. Dostosowanie dawki jednego ze składników leku Avandaglim, rozyglitazon lub glimepiryd, może być wymagane w połączeniu z innymi lekami.
Obecnie nie ma danych dotyczących stosowania leku Avandaglim w Dzieci do 18 lat, dlatego nie zaleca się stosowania preparatu Avandaglim w tej grupie wiekowej..
Dawka początkowa i podtrzymująca preparatu Avandaglim w pacjentów w podeszłym wieku należy odpowiednio dostosować ze względu na możliwe pogorszenie czynności nerek w tej grupie pacjentów. Każde dostosowanie dawki powinno być oparte na danych dotyczących czynności nerek., które należy stale monitorować.
W u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (CC 30-80 ml / min) istnieje zwiększone ryzyko hipoglikemii podczas zmiany leczenia z innych leków z grupy pochodnych sulfonylomocznika na leczenie produktem Avandaglim, dlatego w takich przypadkach zaleca się odpowiednie monitorowanie.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CC poniżej 30 ml / min) Avandaglim jest przeciwwskazany.
Dane dotyczące stosowania glimepirydu w pacjentów, w trakcie hemodializy, nie.
Ponieważ istnieją wystarczające dane dotyczące stosowania glimepirydu w: Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby nie, Avandaglim nie jest zalecany u tych pacjentów..
Efekt uboczny
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: Często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i <1/10), czasami (≥1 / 1000 <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 i <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze przypadki.
Avandaglim
Ograniczone dane, z niedawno zakończonych badań klinicznych, pokaz, że profil bezpieczeństwa połączenia rozyglitazonu i glimepirydu w ustalonych dawkach jest zasadniczo podobny do profilu bezpieczeństwa, obserwowane podczas łącznego stosowania rozyglitazonu i innych leków z grupy sulfonylomocznika.
Poniższe dane odzwierciedlają informacje o profilu bezpieczeństwa, otrzymywany poprzez zastosowanie rozyglitazonu i glimepirydu w postaci poszczególnych składników.
Rozyglitazonu
Dane, uzyskane w badaniach klinicznych
Kategorie częstości definiuje się w porównaniu z częstością występowania działań niepożądanych w leczeniu placebo lub leku porównawczego, nie wartości bezwzględne dla tych działań niepożądanych, co może mieć związek ze stosowaniem rozyglitazonu. W przypadku działań niepożądanych zależnych od dawki kategorie częstości odzwierciedlają maksymalną dawkę rozyglitazonu. Kategorie częstotliwości nie uwzględniają innych czynników, w tym różnice w czasie trwania studiów, stan przebyty i charakterystyka wyjściowa pacjentów. Kategorie częstości występowania działań niepożądanych są oparte na badaniach klinicznych i mogą nie odzwierciedlać częstości występowania działań niepożądanych w rutynowej praktyce klinicznej..
P – rozyglitazon, M – metformina, Z – sulfonylomoczniki
| Skutki uboczne | P | P + M | P + Z | P + Z + M |
| Z układu krwiotwórczego | ||||
| Niedokrwistość | Często | Często | Często | Często |
| Leukopenia | Często | |||
| Małopłytkowość | Często | |||
| Granulocytopenia | Często | |||
| Niedokrwistość często zależy od dawki, łagodne do umiarkowanego nasilenia | ||||
| Od strony metabolizmu | ||||
| Hipercholesterolemia | Często | Często | Często | Często |
| Hipertrójglicerydemia | Często | Często | ||
| Hiperlipidemia | Często | Często | Często | Często |
| Przybranie na wadze | Często | Często | Często | Często |
| Zwiększony apetyt | Często | Czasami | ||
| Gipoglikemiâ | Często | Często | Często | |
| Cholesterol całkowity wzrastał jednocześnie ze wzrostem stężenia HDL i LDL, stosunek cholesterolu do HDL pozostał bez zmian. Przyrost masy ciała zależy głównie od dawki, prawdopodobnie związane z zatrzymywaniem płynów i gromadzeniem się tłuszczu. Gipoglikemiâ, zwykle, stopień umiarkowany lub słaby, zależne od dawki, głównie, w połączeniu z lekami pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną. |
||||
| Od układu nerwowego | ||||
| Zawroty głowy | Często | Często | ||
| Ból głowy | Często | |||
| Układu sercowo-naczyniowego | ||||
| Niewydolność serca/obrzęk płuc | Często | Często | ||
| Niedokrwienie mięśnia sercowego | Często | Często | Często | Często |
| Zwiększenie liczby przypadków niewydolności serca obserwowano po dodaniu rozyglitazonu do schematów leczenia., na bazie pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny. Liczba obserwacji nie pozwala na jednoznaczny wniosek co do związku z dawką leku., jednak częstość występowania jest wyższa w przypadku dziennej dawki rozyglitazonu 8 mg, w porównaniu z dawką dobową 4 mg. Objawy niedokrwienia mięśnia sercowego obserwowano częściej, gdy pacjentom podawano rozyglitazon, ci na insulinoterapii. Dane dotyczące możliwości zwiększenia ryzyka niedokrwienia mięśnia sercowego przez rozyglitazon są niewystarczające. Retrospektywna analiza krótkoterminowych badań klinicznych wykazała zwiększone ryzyko zdarzeń niedokrwiennych podczas leczenia rozyglitazonem w porównaniu z ogólnie grupą kontrolną (placebo + leki aktywne) W tej samej analizie, porównując rozyglitazon z innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi, nie stwierdzono różnicy w częstości incydentów niedokrwiennych.. Zwiększone ryzyko niedokrwienia mięśnia sercowego, związane z rozyglitazonem, nie zostało potwierdzone w dalszych długoterminowych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych, porównanie rozyglitazonu z metforminą i sulfonylomocznikiem. Nie ustalono związku między przyjmowaniem rozyglitazonu a ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego.. U pacjentów zaobserwowano wzrost ryzyka rozwoju niedokrwiennego uszkodzenia mięśnia sercowego, leczonych azotanami na początku badania lub podczas badania klinicznego z rozpoznaną chorobą wieńcową. Nie zaleca się stosowania rozyglitazonu u pacjentów, otrzymujących jednocześnie terapię azotanami. |
||||
| Z układu pokarmowego | ||||
| Zaparcie (lekki lub umiarkowany) | Często | Często | Często | Często |
| Na części układu mięśniowo | ||||
| Złamania | Często | |||
| Bóle mięśni | Często | |||
| Większość zgłoszeń dotyczyła złamań przedramienia, dłonie i stopy kobiet | ||||
| Z korpusu jako całości | ||||
| Obrzęk | Często | Często | Często | Często |
| Łagodny do umiarkowanego obrzęk, często zależne od dawki, częściej obserwowane podczas terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną | ||||
Dane, otrzymane w okresie po wprowadzeniu do obrotu
Kategorie częstości działań niepożądanych zdefiniowano na podstawie częstości zgłoszeń działań niepożądanych rozyglitazonu w okresie po wprowadzeniu do obrotu, niezależnie od dawki lub jednoczesnego leczenia lekami hipoglikemizującymi.. Występowanie rzadkich i bardzo rzadkich działań niepożądanych została określona na podstawie danych po wprowadzeniu do obrotu, dotyczy to raczej częstotliwości doniesień o takich skutkach, niż prawdziwych samych efektów częstotliwości.
Reakcje alergiczne: rzadko – reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, swędzenie
Układu sercowo-naczyniowego: rzadko – przewlekła niewydolność serca/obrzęk płuc.
Otrzymano doniesienia o ewolucji tych działań niepożądanych dla rozyglitazonu, stosowany w monoterapii oraz w połączeniu z innymi lekami hipoglikemizującymi. Znany, że ryzyko rozwoju niewydolności serca jest istotnie zwiększone u pacjentów z cukrzycą w porównaniu z pacjentami, ci, którzy nie mają cukrzycy.
Z układu pokarmowego: rzadkie doniesienia o nieprawidłowej czynności wątroby, związane ze zwiększonym poziomem enzymów wątrobowych, jednak nie ustalono związku przyczynowego między leczeniem rozyglitazonem a zaburzeniami czynności wątroby.. Pacjenci z cukrzycą często mają problemy z wątrobą.
Na części narządu wzroku: rzadko – obrzęk plamki żółtej.
Glimepiryd
Dane z badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
Działania niepożądane przedstawiono poniżej według układów narządów i częstości występowania.. Występowanie bardzo częste, częste i niepożądane reakcje, spotykał się czasem, zwykle, określono na podstawie zbiorczych danych z kontrolowanych badań klinicznych, i odzwierciedla różnicę między częstością występowania działań niepożądanych podczas przyjmowania glimepirydu i leku referencyjnego. Występowanie rzadkich i bardzo rzadkich działań niepożądanych została określona na podstawie danych po wprowadzeniu do obrotu, dotyczy to raczej częstotliwości doniesień o takich skutkach, niż prawdziwych samych efektów częstotliwości.
Z układu krwiotwórczego: rzadko – małopłytkowość, leukopenia, gemoliticheskaya niedokrwistość, erythropenia, granulocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia.
Metabolizm: często – gipoglikemiâ; rzadko – giponatriemiya.
Na części narządu wzroku: rzadko – niedowidzenie.
Możliwe przejściowe zaburzenia widzenia, szczególnie na początku leczenia,, związane ze zmianami poziomu glukozy we krwi. Powodem jest chwilowa zmiana turgoru tkanek, co prowadzi do zmiany współczynnika załamania soczewki, zjawisko to zależy od poziomu glukozy we krwi.
Z układu pokarmowego: często – nudności; rzadko – zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; rzadko – Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, uczucie ucisku i pełności w nadbrzuszu, ból brzucha i biegunka), zaburzenia czynności wątroby, objawia się cholestazą, żółtaczka, zapalenie wątroby lub niewydolność wątroby. Są osobne komunikaty, opisujący nieprawidłową czynność wątroby, w tym cholestaza, żółtaczka, zapalenie wątroby i niewydolność wątroby u pacjentów, przyjmowanie leków sulfonylomocznikowych, Włącznie. glimepiryd.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: czasami – reakcje alergiczne lub pseudoalergiczne (świąd, pokrzywka lub wysypka); rzadko – uczulenie zapalenie naczyń, Reakcje nadwrażliwości na światło. Łagodne reakcje mogą przekształcić się w poważne., w tym wstrząs anafilaktyczny. W przypadku wystąpienia pokrzywki należy natychmiast powiadomić lekarza.
Przeciwwskazania
- Niewydolność serca (Klasa funkcjonalna I-IV według klasyfikacji NYHA);
- ostry zespół wieńcowy (niestabilna dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, Zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST);
- Ciężka niewydolność nerek (CC poniżej 30 ml / min), w tym pacjentów poddawanych hemodializie;
- Zaburzenia czynności wątroby;
- Cukrzyca typu 1;
— cukrzycowa kwasica ketonowa lub stan przedśpiąkowy cukrzycowy;
- Nietolerancją galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy;
- Do 18 lat (Obecnie nie ma danych dotyczących stosowania preparatu Avandaglim u dzieci poniżej 18 lat, dlatego nie zaleca się stosowania preparatu Avandaglim w tej grupie wiekowej.);
- jednoczesne podawanie z insuliną;
- nadwrażliwość na rozyglitazon, glimepiryd, inne preparaty sulfonylomocznika lub sulfonamidu lub jakikolwiek inny składnik preparatu.
Ciąża i laktacja
Donoszono, że rozyglitazon przenika przez łożysko u ludzi i jest wykrywany w tkankach płodu. Obecnie nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania leku Avandaglim u kobiet w ciąży.. W czasie ciąży kobiety, diabetycy, Zwykle zaleca się insulinę. Avandaglim nie jest wskazany dla kobiet w ciąży.
W chwili obecnej nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu Avandaglim u kobiet karmiących piersią., Dlatego leku Avandaglim nie należy stosować w okresie karmienia piersią.. Nieznany, Czy avandaglim przenika do mleka matki?. Insulina jest zwykle zalecana kobietom karmiącym piersią z cukrzycą.. Lek Avandaglim nie jest wskazany dla kobiet karmiących piersią..
Ostrzeżenia
Cukrzyca typu 1
Avandaglim jest skuteczny tylko w obecności insuliny i dlatego nie należy go stosować w leczeniu pacjentów z cukrzycą typu 2 1.
Kobiety przed menopauzą, które nie mają owulacji
Ze względu na zdolność rozyglitazonu do zwiększania wrażliwości na insulinę, leczenia preparatem Avandaglim u kobiet przed menopauzą z brakiem owulacji i insulinoopornością (np, pacjentki z zespołem policystycznych jajników) może doprowadzić do wznowienia owulacji. Takie pacjentki mogą zajść w ciążę.
Choroby sercowo-naczyniowe
Rozyglitazonu, podobnie jak inne tiazolidynediony, w niektórych przypadkach może powodować rozwój lub pogorszenie przebiegu przewlekłej niewydolności serca. Po rozpoczęciu leczenia lekiem Avandaglime i dobraniu żądanej dawki konieczne jest dokładne monitorowanie stanu pacjenta pod kątem wystąpienia objawów niewydolności serca. (szybki i nadmierny przyrost masy ciała, duszność, obrzęk).
Avandaglim jest przeciwwskazany w niewydolności serca (I-IV klasa funkcjonalna wg klasyfikacji NYHA). Wraz z rozwojem objawów niewydolności serca należy rozważyć możliwość odstawienia preparatu Avandaglim i zalecić leczenie zgodnie z obowiązującymi standardami leczenia niewydolności serca..
Pacjenci z ostrym zespołem wieńcowym (DĘBY) nie objęte badaniami klinicznymi. Powołanie rosiglitazonu, a także inne doustne leki hipoglikemizujące przeciwwskazane w OZW, zwłaszcza biorąc pod uwagę zwiększone ryzyko niewydolności serca w ACS. Rozyglitazon należy odstawić w fazie ostrej.
Obecnie nie ma wiarygodnych danych dotyczących zmniejszania ryzyka powikłań makronaczyniowych cukrzycy. 2 podczas przyjmowania doustnych leków hipoglikemizujących, w tym tiazolidynodiony. Niepotrzebnie. u pacjentów z cukrzycą 2 zwiększa ryzyko rozwoju choroby wieńcowej, niezależnie od wyboru doustnego środka hipoglikemizującego, konieczne jest podjęcie odpowiednich działań w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych.
Pacjenci ze schorzeniami okulistycznymi
W okresie po wprowadzeniu rozyglitazonu do obrotu zgłaszano bardzo rzadkie przypadki pierwotnego lub nasilającego się cukrzycowego obrzęku plamki ze zmniejszoną ostrością wzroku.. Wielu z tych pacjentów zgłaszało obrzęki obwodowe. W niektórych przypadkach zaburzenia widzenia całkowicie ustąpiły lub uległy poprawie po odstawieniu leku.. Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia obrzęku plamki u pacjentów, zauważył pogorszenie ostrości wzroku.
Regulacja poziomu glukozy we krwi
W stresującej sytuacji (np, uraz, interwencja chirurgiczna, zakażenie) regulacja poziomu glukozy we krwi może być zaburzona, w tym przypadku, dla utrzymania dobrej kontroli metabolicznej, konieczne jest czasowe dostosowanie dawki leków hipoglikemizujących lub podanie insuliny.
Kiedy pojawiają się czynniki ryzyka hipoglikemii, w tym niewydolność nerek, niedowaga, Niewłaściwe odżywianie lub jednoczesne stosowanie niektórych leków może wymagać dostosowania dawki glimepirydu lub ogólnego leczenia. Dotyczy to również okresów występowania jakichkolwiek chorób w trakcie terapii lub zmian w trybie życia pacjenta.
Wpływ na stan tkanki kostnej
W długoterminowym badaniu dotyczącym monoterapii cukrzycy typu 2 2 pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali doustnych leków hipoglikemizujących, nastąpił wzrost częstości złamań u kobiet w grupie rozyglitazonu (9.3%; 2.7 wypadki 100 pacjentolat) w porównaniu z grupami metforminy (5.1%; 1.5 przypadek 100 pacjentolat) i gliburyd/glibenklamid (3.5%; 1.3 przypadek 100 pacjentolat). Większość zgłoszonych raportów w grupie leczonej rozyglitazonem dotyczyła złamania barku, dłonie i stopy. Przepisując rozyglitazon, należy wziąć pod uwagę możliwe zwiększone ryzyko złamań., szczególnie, kobiety. Należy monitorować stan tkanki kostnej i utrzymywać jej zdrowie zgodnie z przyjętymi standardami leczenia.
Gemoliticheskaya niedokrwistość
Leczenie pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lekami sulfonylomocznikowymi może prowadzić do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej. W rezultacie, że glimepiryd należy do klasy pochodnych sulfonylomocznika, lek ten należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Leki należy traktować jako alternatywne leczenie, niezawierający sulfonylomocznika.
Jednoczesne podawanie z innymi lekami
W przypadku jednoczesnego podawania avandaglimu z inhibitorami lub induktorami CYP2C8 lub CYP2C9 może być konieczne uważne monitorowanie stężenia glukozy we krwi i dostosowanie dawki rozyglitazonu lub glimepirydu..
Nietolerancja laktozy
Tabletki Avandaglim zawierają laktozę i nie należy ich podawać pacjentom z następującymi rzadkimi chorobami dziedzicznymi: nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy z.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów zarządzania
Nie przeprowadzono specjalnych badań wpływu leku Avandaglim na zdolność prowadzenia samochodu i (lub) inne mechanizmy.. Niemniej jednak, ocena zdolności pacjenta do wykonywania zadań, wymagają jasności myśli, zdolności motoryczne i poznawcze, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia hipoglikemii.
Przedawkować
Obecnie nie ma danych dotyczących przedawkowania produktu Avandaglim.. W badaniach klinicznych pojedyncze doustne dawki rozyglitazonu były dobrze tolerowane przez ochotników do ok 20 mg.
Objawy: przedawkowanie leków z grupy sulfonylomoczników, w tym glimepiryd, może prowadzić do ciężkiej, zagrażającej życiu hipoglikemii.
Leczenie: w przypadku przedawkowania zalecana jest odpowiednia terapia wspomagająca, kierując się stanem klinicznym pacjenta. Rozyglitazon i glimepiryd w dużym stopniu wiążą się z białkami, i dlatego należy się spodziewać, aby nie zostały usunięte podczas hemodializy.
Interakcje
Studia indywidualne, dotyczące interakcji Avandaglimu, nie przeprowadzono.
Podczas jednoczesnego podawania rozyglitazonu i glimepirydu nie obserwowano między nimi klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej..
Poniższe dane odzwierciedlają dostępne informacje na temat interakcji poszczególnych aktywnych składników produktu Avandaglim (rozyglitazon i glimepiryd).
Rozyglitazonu
Badania in vitro wykazują, że rozyglitazon jest metabolizowany głównie przez CYP2C8, z udziałem izoenzymu CYP2C9 tylko jako drugorzędny szlak.
Jednoczesne podawanie rozyglitazonu z inhibitorami CYP2C8 (np, gemfibrozyl) prowadzi do zwiększenia stężenia rozyglitazonu w osoczu. Ponieważ istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależnych od dawki, przy łącznym stosowaniu avandaglimu z inhibitorami izoenzymu CYP2C8 może być konieczne zmniejszenie dawki rozyglitazonu.
Jednoczesne podawanie rozyglitazonu z induktorami izoenzymu CYP2C8 (np, ryfampicyna) prowadzi do zmniejszenia stężenia rozyglitazonu w osoczu. Dlatego pacjenci, otrzymujących zarówno rozyglitazon, jak i induktory izoenzymu CYP2C8, konieczne jest uważne monitorowanie stężenia glukozy we krwi i zmiana, jeśli to konieczne, terapii hipoglikemizującej.
Rozyglitazon nie wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę digoksyny lub warfaryny (Substrat izoenzymu CYP2C9) i nie zmienia działania przeciwzakrzepowego tego ostatniego.
Rozyglitazon w dawkach terapeutycznych nie miał klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę i farmakodynamikę jednocześnie stosowanych innych doustnych leków hipoglikemizujących, w tym metformina, glibenklamid, glimepiryd i akarboza.
Gemfibrozyl (Inhibitor izoenzymu CYP2C8) dawkować 600 mg 2 razy/dobę podwoiło stężenie rozyglitazonu w stanie stacjonarnym.
Inne inhibitory izoenzymu CYP2C8 powodowały nieznaczne zwiększenie ogólnoustrojowego stężenia rozyglitazonu.
Ryfampicyna (induktor izoenzym CYP2C8) dawkować 600 mg/dzień spadła o 65% ogólnoustrojowe stężenie rozyglitazonu.
Wielokrotne stosowanie rozyglitazonu zwiększa Cmakh i AUC metotreksatu 18% (przedział ufności 90%: 11-26%) i 15% (przedział ufności 90%: 8-23%), odpowiednio, w porównaniu z tą samą dawką metotreksatu bez rozyglitazonu.
Nie stwierdzono również klinicznie istotnych interakcji pomiędzy rozyglitazonem a nifedypiną lub doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. (etynyloestradiol i noretysteron) przy jednoczesnym użyciu, co potwierdza małe prawdopodobieństwo interakcji rozyglitazonu z lekami, które są metabolizowane przez izoenzym CYP3A4.
Badania nie wykazały wpływu jednoczesnego umiarkowanego spożycia alkoholu i rozyglitazonu na kontrolę glikemii.
Glimepiryd
Glimepiryd jest metabolizowany przez izoenzym CYP2C9. Należy to wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego podawania glimepirydu z induktorami lub inhibitorami tego enzymu..
Jednoczesne podawanie glimepirydu z inhibitorami izoenzymu CYP2C9 (np, flukonazol) prowadzi do zwiększenia stężenia glimepirydu w osoczu. Badanie wykazało, co to jest flukonazol (Inhibitor izoenzymu CYP2C9) dawkować 200 mg 1 razy na dobę zwiększa stężenie glimepirydu o około 2.5 czasy. Ponieważ istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależnych od dawki (np, gipoglikemii), w przypadku jednoczesnego stosowania preparatu Avandaglim z inhibitorami izoenzymu CYP2C9 może być konieczne zmniejszenie dawki glimepirydu.
Badanie wykazało, co to jest ryfampicyna (induktor izoenzymu CYP2C9) dawkować 600 mg 1 raz na dobę zmniejsza stężenie glimepirydu o 65%.
Warunki zaopatrzenia aptek
Lek jest wydany na receptę.
Warunki i terminy
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci na poziomie lub powyżej 30 ° C. Okres ważności – 2 rok.
