Beschrijving van apraxie
Апраксия – состояние, waarbij een persoon geen hem bekende bewegingen of gebaren kan uitvoeren. Een patiënt met apraxie kan dat wel doen, heeft het verlangen en het fysieke vermogen om de bewegingen uit te voeren, maar dat kan niet. Hij, doorgaans, ontstaat als gevolg van hersenbeschadiging, zoals een beroerte of hersentumor. Er zijn veel soorten apraxie. При наличии данного расстройства пациент может иметь афазию – расстройство речи.
Oorzaken van apraxie
Apraxie wordt veroorzaakt door ziekte of schade aan de hersenhelften, zoals:
- Beroerte;
- Encephaloma;
- Hersenletsel;
- Infectie;
- Degeneratieve ziekte van de hersenen, zoals:
- Ziekte van Alzheimer;
- Frontotemporale dementie (syndroom, geassocieerd met samentrekking van de frontale en temporale voorkwabben van de hersenen);
- de ziekte van Huntington;
- Corticobasale gangliondegeneratie (KBD).
Risicofactoren
Omdat apraxie geassocieerd kan zijn met een beroerte, Het is belangrijk om de risicofactoren voor een beroerte te kennen, zoals:
- Leeftijd: 60 en oudere;
- Voorgeschiedenis van een beroerte of hart- en vaatziekten;
- Na de laatste TIA (TIA);
- Hoge bloeddruk;
- Hoge cholesterol;
- Suikerziekte;
- Roken;
- Dialyse (kunstnier).
Symptomen van apraxie
Hieronder vindt u een lijst met enkele veel voorkomende vormen van apraxie en hun symptomen:
- Orofaciale apraxie (algemeen) – неспособность управлять движениями лица, bv, knipoog, fluit;
- Конструктивная апраксия – невозможность копировать или рисовать простые фигуры или строить двух-или трехмерные формы;
- Апраксия походки – характерные признаки – шаркающие шаги, slungelig, plotselinge stop, onvermogen om over een obstakel te stappen;
- Концептуальные апраксия – неспособность выбирать или использовать инструменты или объекты должным образом, onvermogen om complexe gecoördineerde bewegingen uit te voeren en toegewezen taken uit te voeren;
- Кинетическая апраксия – неспособность выполнять точные движения руками или пальцами (bv, bij het tellen van munten);
- Идеомоторная апраксия – невозможность копировать движения или делать жесты, het niet uitvoeren van een opdracht;
- Apraxie van aankleden – неспособность надеть на себя одежду.
Sommige mensen met apraxie hebben moeite met lopen. Dit kan leiden tot een verhoogd risico op vallen.
Diagnose van apraxie
De arts vraagt naar de symptomen en medische geschiedenis, voert een lichamelijk onderzoek. De tests kunnen onder meer de volgende:
- Neurologische beoordeling, om het type apraxie te bepalen. De dokter kan het vragen:
- Doe wat bewegingen;
- Teken een figuur;
- Stel een eenvoudige structuur samen;
- Munten verhogen of draaien;
- Neem een stuk gereedschap (bv, hamer) en demonstreren, hoe je het moet gebruiken;
- Voer een actie uit in een specifieke volgorde;
- Spiercontrole uitgevoerd, gebruikt in spraak;
- De loopvaardigheid wordt beoordeeld;
- МРТ – тест, die magnetische golven gebruikt, om foto's van de structuren in de hersenen;
- Компьютерная томография – рентгеновское обследование, die worden computeralgoritmen, om foto's van de hersenen te maken.
Apraxie behandeling
Het verloop van de behandeling hangt af van het type apraxie dat de patiënt heeft. Meestal schrijft de arts individuele behandelprogramma's voor, die de volgende procedures kunnen omvatten:
- Fysiotherapie;
- Ergotherapie;
- Logopedie;
- Cognitieve revalidatie.
Het behandelen van de onderliggende oorzaak van apraxie is ook belangrijk.
Thuiszorg voor een persoon met apraxie
Wanneer u samenwoont met een persoon, die apraxie heeft, sommige zorgverleners bieden mogelijk ondersteuning:
- Сиделка – чтобы помочь организовать постоянный уход за больным или амбулаторное лечение;
- Een maatschappelijk werker kan helpen bij het identificeren van de benodigde middelen voor patiënten en hun families;
- Психолог – для консультации членов семьи по уходу и общению с больным апраксией.
Preventie van apraxie
Het voorkomen van apraxie is best lastig. Omdat het nauw verwant is aan een beroerte, de volgende stappen moeten worden gevolgd, om een beroerte te voorkomen:
- Oefen regelmatig;
- Eet gezond voedsel;
- Het is noodzakelijk om te stoppen met roken en het alcoholgebruik te beperken;
- Controleer regelmatig uw bloeddruk.